Kumite is in Mas Oyama’s Kyokushin karate het belangrijkste onderdeel van de training. Immers, wie karate wil leren, wil leren vechten en vechten kun je alleen maar door te vechten.
“The heart of our Karate is real fighting..., there can be no proof without real fighting... Without proof, there is no trust..., without trust, there is no respect!"
Mas Oyama Sosai, grondlegger van het Kyokushinkai Karate-Do
Toen Mas Oyama nog trainde onder Gichin Funakoshi was hij van mening dat dit ultieme aspect van Karate niet realistisch werd getraind. Jaren later in zijn eigen Dojo was de aanpak dan ook geheel verschillend! Anders dan bij de traditionele systemen, waarbij men elkaar nauwelijks raakte en vooral de correcte uitvoering der technieken voorop stond, ging Oyama er vanuit dat het eindresultaat het belangrijkste was. Zijn zogenaamde “Jissen Kumite”of continue gevecht waarbij men elkaar voluit kon raken en waarbij men zonder enige vorm van bescherming vocht werd een openbaring binnen de wereld van de gevechtskunst. Men vocht tot één der vechters te kennen gaf dat hij niet verder kon, waarbij eveneens handtechnieken naar het aangezicht toegelaten waren !
Vechters van alle mogelijke stijlen (ook niet-Karateka’s) kwamen meetrainen in de Honbu Dojo. Slechts 10% bleef evenwel deze zware trainingen volgen, waarbij Sosai het steeds opnam tegen alle aanwezige studenten, hoe veel het er ook waren. Later, toen Mas Oyama competities ging organiseren, werden de regels aangepast om kwetsuren te vermijden. Vastgrijpen, worpen en directe stoten naar het aangezicht werden verboden, echter de essentie van de zaak bleef bestaan : tussen “Hajime” en “Yame”is het oorlog en dient de Kyokushin-student tot het uiterste te gaan. Dit geldt trouwens voor alle aspecten van het Kyokushin Karate : Kihon, Ido-Geiko alsook Kata en is tevens een belangrijke levensles (als je iets wil bereiken moet je er hard voor vechten).
De hedendaagse Kyokushinkai wedstrijden zijn voor volwassenen nog steeds op basis van full-contact regels en zonder bescherming. De wedstrijden worden slechts gestopt indien één der vechters de controle over de wedstrijd verliest (minder dan 3 seconden betekent : knock-down, langer dan 3 seconden heet knock-out). Voor de jeugd gelden dezelfde regels, doch deze worden in funktie van de leeftijd aangepast mbt het toegelaten contact en de wijze waarop punten worden toegekend. Verder vechten zij wel met aangepaste bescherming van hoofd, handen en benen.
Daar waar in de beginjaren de nadruk lag op incasseren van technieken wordt het Kyokushinkai Kumite tegenwoordig alsmaar technischer met veel ontwijkende bewegingen, een ganse scala aan razendsnelle en hoge traptechnieken en reeksen van bikkelharde stoten, “The Strongest Karate”waardig!
Tenslotte is Tameshiwari een onderdeel van internationale kumitewedstrijden. Tenminste 2 planken dienen op 4 wijzen te worden gebroken : Seiken, Shuto, Hiji en Kakato. Wie dit niet kan, moet de competitie verlaten. Het gebroken aantal planken telt later mee, als een wedstrijd onbeslist blijft.
